Dziękuję za wszystkie miłe słowa, za modlitwę za mnie i moją Mamę (kochana jesteś!) to wiele dla mnie znaczy. Tak, odeszła stanowczo za wcześnie, przegrała walkę o życie w wieku 42 lat. Miała całe życie przed sobą, dlatego NIGDY się z tym nie pogodzę, a moje życie już nigdy nie będzie takie samo...

Ogólnie z dietą w porządku, dziś rano zjadłam płatki i o 17 też płatki i nic więcej i nie zamierzam więcej w siebie wmuszać... Co coś zjem, chce mi się wymiotować, w dodatku potwornie boli mnie głowa, chyba przez pogodę... Dziś byliśmy też godzinę na lodowisku, wymęczyłam się strasznie... i wymarzłam :D Ale spaliłam z pewnością dużo.
Waga spada, dziś rano 55kg. :) Myślałam, że nigdy nie uda mi się zobaczyć tej cyferki na wadze... :) Bardzo miła niespodzianka. :)

Żeby nie było tak kolorowo, to napiszę Wam, że czasem mam odstępstwa. Wczoraj np. zjadłam rano płatki, potem o 15 troszkę zupy pomidorowej i pół ziemniaka, mielonego i czerwoną kapustę. Porcje oczywiście małe, w domu nigdy w życiu tyle nie jem, ale byłam w gościach i musiałam.. Potem było jeszcze ciasto. Ale od 17 nic nie tknęłam, więc myślę, że tragedii nie ma. Tym bardziej, że tak naprawdę jem już coraz mniej, czasem nie mam ochoty na nic cały dzień, ale się zmuszam... i chociaż po łyżeczce coś skubnę.

Nawet nie mam już napadów, dziś mój brat chciał wcisnąć we mnie pizze, nie tknęłam jej. Wyglądała ładnie, pachniała, ale... Nie miałam w ogóle ochoty. Po łyżwach zrobił prawdziwą czekoladę na gorąco, taką domową.. Też nie wypiłam... Kiedyś bym się na to rzuciła, teraz mam to gdzieś... Jedzenie nie sprawia mi już takiej radości jak kiedyś. Jem by żyć, a nie żyję aby jeść...

No nic.. kończę, bo i tak pewnie większość nie doczyta do końca. :)
Dziękuje, że jesteście, że są tu ludzie na których mogę liczyć, mimo, że mnie nie znacie...